ცეცხლოვანი ივნისი

ერთ დროს ამ ნახატის ჩარჩო თავად ნახატზე ძვირი ღირდა. ის სულ რაღაც სამოც ფუნტად გაიყიდა, და მყიდველს მხოლოდ ჩარჩო აინტერესებდა. დღეს კი ის მსოფლიოს ცნობილ მუზეუმებში მოგზაურობს.

ზაფხულის ძილი

ფრედერიკ ლეიტონმა „ცეცხლოვანი ივნისი“ 1895 წელს დახატა. გოგონას ტკბილად სძინავს: ზაფხულის სიცხისგან დაღლილს ისე სძინავს, რომ თითქოს ჩვენი ხმაც ვერ გააღვიძებს.

მისი პოზა უბრალო არ არის. ლეიტონმა ის მიქელანჯელოს ქანდაკებიდან, „ღამიდან“ ისესხა, მარჯვენა ხელის სწორი კუთხის საპოვნელად კი სულ მცირე ოთხი ესკიზი დახატა.

ივნისის მზე ქსოვილში

ნარინჯისფერი კაბა ისეთი თხელია, რომ მის ქვეშ სხეული ჩანს. თითქოს ივნისის მზე პირდაპირ ქსოვილშია ჩაღვრილი. მის უკან კი ზღვაა, და ჩამავალი მზე წყალს გამდნარ ოქროდ აქცევს.

ზემოთ, მარჯვენა კუთხეში, ოლეანდრის ტოტია: ლამაზი, მაგრამ შხამიანი მცენარე. ზოგი მკვლევარი ფიქრობს, რომ ის გვახსენებს, რამდენად მყიფეა ეს სიმშვიდე.

თავიდანვე სახლებისთვის

ლეიტონმა ეს ნახატი ერთი ჟურნალისთვის შექმნა: „გრაფიკმა“ ის იმიტომ იყიდა, რომ მკითხველებისთვის მისი ფერადი ასლი ეჩუქებინა. ანუ ეს გოგონა თავიდანვე ასობით სახლის კედლისთვის დაიხატა.

დაკარგული და ნაპოვნი

მერე მოდა შეიცვალა. ვიქტორიანულ ნახატებს აღარავინ აფასებდა და „ცეცხლოვანი ივნისი“ ათწლეულობით გაქრა. 1960-იან წლებში ის ლონდონის ერთ ძველ სახლში იპოვეს.

1963 წელს კი ის პუერტო-რიკოელ ლუის ფერეს პირველი დანახვისთანავე შეუყვარდა, და მან ის თავისი ახალი მუზეუმისთვის იყიდა. დღეს ნახატი პონსეს ხელოვნების მუზეუმის სიმბოლოა, 2016 წელს კი ლონდონში, იმ სახელოსნოში დაბრუნდა, სადაც დაიხატა.

ამ ყველაფრის დროს კი გოგონას ისევ ტკბილად ეძინა.