კარლ როჯერსმა მოსმენას დიდი ადგილი მიუჯენა. მისი აზრით, მსმენელი ცდილობს გაიგოს, რას გრძნობს და რას გულისხმობს მოსაუბრე, და ამ გაგებას ხმამაღლა ამოწმებს. ამას აზრი აქვს, რადგან ადამიანი ხშირად თავადაც ბოლომდე არ იცის, რის თქმა უნდა. როცა მისი სიტყვები უკან ესმის, ხედავს, სწორად ითქვა თუ არა, და თავს გაგებულად გრძნობს. შეფასება ან რჩევა ამ პროცესს ხშირად წყვეტს. მეგობარი გეუბნება: „სამსახურში წასვლა აღარ მინდა.“ სწრაფი რჩევის ნაცვლად შეგიძლია თქვა: „ჩანს, ბოლო დროს ძალიან დაგღალა.“ ხშირად აქედან იწყება ნამდვილი საუბარი. სანამ რჩევას მისცემ, ერთხელ გაიმეორე გაგონილი შენივე სიტყვებით. სცადე: „თუ სწორად გავიგე, შენთვის ყველაზე მძიმე ის არის, რომ... ასეა?“