ფსიქოლოგმა პიტერ უეისონმა 1960 წელს მარტივი ამოცანა შექმნა. მონაწილეებს რიცხვთა სამეული ეძლეოდათ: 2, 4, 6. მათ უნდა გამოეცნოთ დამალული წესი და ამისათვის საკუთარი სამეულები ეცადათ. უმეტესობა იმ სამეულებს ამოწმებდა, რომლებიც მათ პირველ ვარაუდს ერგებოდა, და თითქმის არ ეძებდა იმას, რამაც ვარაუდი შეიძლება უარყოს. ასე მოქმედებს დადასტურების მიკერძოება: ჩვენ გვიადვილდება ისეთი ინფორმაციის შემჩნევა და დამახსოვრება, რომელიც უკვე არსებულ აზრს ეთანხმება. ეს უფრო ბუნებრივი და ნაკლებად დამღლელია, ვიდრე საკუთარი აზრის გამოწვევა. მაგალითად, თუ გჯერა, რომ ახალი კოლეგა არასანდოა, შენ ყურადღებას მის შეცდომებზე გაამახვილებ და კარგ საქციელს ვერც შეამჩნევ. თავის დასაცავად შეგიძლია გამიზნულად გამოიძიო საპირისპირო მხარე. წესი: სანამ მნიშვნელოვან დასკვნას გააკეთებ, იკითხე, რა უნდა დამენახა, რომ ჩემი აზრი შემეცვალა, და მოძებნე ეს.