რატომ გვმართავს პირველი გაგონილი რიცხვი, თუნდაც ის უაზრო იყოს?
როცა რაღაცის ღირებულებას ვფასდებით, პირველად გაგონილი რიცხვი ჩვენი შეფასების საყრდენი ხდება. ამას ეწოდება ღუზის ეფექტი. დანიელ კანემანისა და ამოს ტვერსკის ცნობილ ექსპერიმენტში ადამიანებმა ჯერ ბორბალი დაატრიალეს, რომელიც შემთხვევით რიცხვს გამოდიოდა, შემდეგ კი გეოგრაფიული კითხვა უპასუხეს. ბორბლის რიცხვი მათ პასუხებზე მაინც ახდენდა გავლენას. მიზეზი ის არის, რომ გონება უცნობი სიდიდის შესაფასებლად რაიმე საწყის წერტილს ეძებს და მერე მისგან მცირედ გადაიხრება. ხშირად ეს გადახრა საკმარისად შორს ვერ მიდის. თუ ბაზარზე გამყიდველმა ჯერ დიდი ფასი დაგისახელა და მერე „ფასდაკლება“ შემოგთავაზა, ახალი ფასი იაფად მოგეჩვენება, მიუხედავად იმისა, რომ ნივთის რეალური ღირებულება არ შეცვლილა. იგივე ხდება ხელფასზე მოლაპარაკებისასაც. პრაქტიკაში ეს ნიშნავს, რომ პირველი რიცხვი შეგნებულად უნდა შეამოწმო. ფასზე ან ხელფასზე საუბრამდე თავად გამოიკვლიე ბაზარი და დაწერე შენი საკუთარი რიცხვი. კითხვა, რომელიც ღირს დასმად: ეს ციფრი ფაქტებიდან მოდის თუ უბრალოდ პირველად მითხრეს?