განზრახვა „მეტს ვივარჯიშებ“ ხშირად უშედეგოდ რჩება. გაცილებით უკეთ მუშაობს გეგმა, რომელიც კონკრეტულ სიტუაციას კონკრეტულ ქმედებასთან აკავშირებს: „თუ სამსახურიდან დავბრუნდები, მაშინვე სპორტულ ტანსაცმელს ჩავიცვამ“. პიტერ გოლვიცერმა ასეთ გეგმებს განხორციელების განზრახვები უწოდა. მექანიზმი მარტივია. წინასწარ გადაწყვეტილი „თუ–მაშინ“ კავშირი სიტუაციას სიგნალად აქცევს. როცა მომენტი დგება, ახალი გადაწყვეტილების მიღება აღარ გიწევს და ნებისყოფაზეც ნაკლებად ხარ დამოკიდებული. გოლვიცერისა და შირანის მიმოხილვამ ბევრ კვლევაში აჩვენა, რომ ასეთი გეგმები მიზნის შესრულებას შესამჩნევად ზრდის. მაგალითად, სტუდენტი, რომელიც წერს „ხვალ ვისწავლი“, ხშირად ვერ იწყებს. ის კი, ვინც წერს „ვახშმის შემდეგ, 20:00 საათზე, მაგიდასთან დავჯდები და პირველ ორ გვერდს წავიკითხავ“, იცის როდის, სად და რით იწყებს. პრაქტიკაში მიზანს მოარგე დრო, ადგილი და პირველი მოძრაობა. წესი: ამ კვირის ერთი მიზანი ჩამოაყალიბე ფორმულით „თუ ..., მაშინ ...“ და დაწერე სადმე თვალსაჩინო ადგილას.