ჩვევის აღწერის პოპულარული მოდელი სამ ნაწილს აერთიანებს: სიგნალი, ქმედება, ჯილდო. ეს მოდელი ჩარლზ დიუჰიგმა გაავრცელა წიგნით „ჩვევის ძალა“. ის ეყრდნობა ჩვევებზე ჩატარებულ კვლევებს, თუმცა ეს პოპულარული გადმოცემაა და არა ზუსტი სამეცნიერო ფორმულა. იდეა ასეთია: გარკვეული სიგნალი, მაგალითად ტელეფონის ხმა, იწვევს ქმედებას, ქმედება კი ჯილდოს იძლევა. ტვინი ამ კავშირს იმახსოვრებს და დროთა განმავლობაში ქმედება ნაკლები ფიქრით სრულდება. ამიტომ ჩვევა ხშირად მაშინ ჩნდება, როცა სიგნალი ჩნდება, თუნდაც მიზანი უკვე აღარ გვაინტერესებდეს. მაგალითად, ნახევარ საათში ერთხელ სოციალურ ქსელში შესვლისას სიგნალი შეიძლება მოწყენილობა იყოს, ჯილდო კი ახალი შეტყობინების მოლოდინი. პრაქტიკაში ჯერ დაადგინე, რა სიგნალი და რა ჯილდო დგას ჩვევის უკან. წესი: ახალ ჩვევას ჩაუსვი ნაცნობი სიგნალი და ჯილდო, რომელიც მაშინვე იგრძნობა.