სათაური სამი ნაწილისგან შედგება: ვეფხი, ტყავი და სუფიქსი -ოსანი, რაც „მოსილს“ ან „მატარებელს“ ნიშნავს. პირდაპირი აზრით, ეს არის ის, ვინც ვეფხის ტყავს ატარებს. დღევანდელ ქართულში ვეფხი ვეფხვს ნიშნავს. ძველ ტექსტებში ეს სიტყვა ლეოპარდზე ან პანტერაზეც შეიძლებოდა მიეთითებინა. ამიტომ ინგლისურ თარგმანებში ხან პანტერაა, ხან ვეფხვი, ხან ლეოპარდი. პოემაში ამ ტყავის ჩაცმული რაინდი ტარიელია. მას მეფე როსტევანი ნადირობისას ხედავს, როცა ის ტირის და ახლოს არავის იკარებს. სათაური ამბობს, რომ ამბავი ერთი დაფარული ადამიანის გახსნაზეა. ეს დაფარვა გარეგნულია, ტყავი, და შინაგანიც, მწუხარება. რას ფარავს შენი გარეგნობა, რასაც მხოლოდ ახლო მეგობარს უჩვენებ?