ვეფხისტყაოსნის დიდებულება ძალიან საპირისპიროა ავტორის შესახებ ცნობების სიმცირესთან. სახელი, შოთა რუსთაველი, პოემაშივე გვხვდება. გვარი აქ სოფლის სახელს მიანიშნებს, ხოლო ტრადიცია მას მესხეთის რუსთავს უკავშირებს. ასევე ტრადიციულია აზრი, რომ რუსთაველი დედოფალ თამარის კარზე მაღალ თანამდებობას იკავებდა. პოემის შესავალში კი ავტორი თამარს მეფედ მოიხსენიებს, რაც XII საუკუნის საქართველოს სახელმწიფოებრივ წარმოდგენას გვიჩვენებს. იერუსალიმის ჯვრის მონასტერში ფრესკაა, რომელსაც ტრადიცია რუსთაველის გამოსახულებად მიიჩნევს. რამდენად დასაბუთებულია ეს, საკამათოა. ამიტომ ამ ცნობებს ფაქტებზე მეტად გადმოცემად უნდა ვუყურებდეთ. სანახევროდ უცნობი ავტორი მკითხველს მაინც არ უშლის ტექსტთან შეხვედრას. ტექსტი სიცოცხლეს ბიოგრაფიის გარეშეც აგრძელებს. როგორ გაგრძელდებოდა შენი ნამუშევარი, მასზე რომ არავინ იცოდეს, ვინ დაწერა?