1946 წელს ჯორჯ ორუელმა ესეში „პოლიტიკა და ინგლისური ენა“ დაწერა, რომ ბუნდოვანი ენა ბუნდოვან აზროვნებას ამძიმებს. ესეის ბოლოს ექვსი მარტივი წესია. წესების არსი ასეთია: ნუ გამოიყენებ ნაცნობ შედარებებს, რომლებსაც ბეჭდვაში ხშირად ვხედავთ. ნუ აირჩევ გრძელ სიტყვას, თუ მოკლე არსებობს. თუ სიტყვის ამოღება შეიძლება, ამოიღე. ნუ ირჩევ პასიურ ფორმას, როცა აქტიური გამოდის. ნუ დაწერ უცხო ან პროფესიულ სიტყვას, თუ ყოველდღიური სიტყვა არსებობს. მეექვსე წესი დანარჩენებზე მაღლა დგას: თუ წესი უგვანო ფრაზას გამოიწვევს, დაარღვიე. რატომ მუშაობს ეს? მზა ფრაზები აზრის მაგივრად ჩვენ გვწერენ. წესები გაიძულებს, ყოველ სიტყვაზე გაჩერდე და გადაწყვიტო, გჭირდება თუ არა. შენთვის ეს ნიშნავს, რომ ნათელი წერა სიფრთხილის შედეგია. სავარჯიშო: მომდევნო წერილში ხუთი სიტყვა ამოიღე და შეამოწმე, დაიკარგა თუ არა აზრი. ძირითადად არ დაიკარგება.